အခုမှပဲ စိတ်တွေငြိမ်ရတော့တယ်

ကြည့်လေ မမျှော်လင့်ပဲမုတ်ဆိတ်ပျားမှာ ပျားရောပိတုန်းရော စွဲတာ။ ဒူးကွေးပေါင်ကားပြီး ဖြဲပေးထားတဲ့ ချိုရီစောက်ဖုတ်ထဲကို ကျွန်တော့်လီးအဆုံးအထိ နှစ်သွင်းလိုက်ပါတယ်။ ““ အင်း ကောင်းလိုက်တာ မောင်လေးရယ် သိပ်ကောင်းတာပဲ ””ပြီးတော့လီးကို ဒစ်မြုပ်ရုံလေးချန်ပြီး ပြန်ထုတ်လိုက်ပါတယ်။ အံတစ်ချက်ကြိတ်လိုက်ပြီး စကဒ်ဒုံးကျည်တစ်လုံးလို အားနဲ့ဆောင့်လိုက်တယ်။ ချိုရီရဲ့ သားအိမ်ကို ဒုတ်ကနဲ ဆောင့်ပြီး ချိုရီတစ်ယောက် ကုန်းတတ်သွားပါတယ်။ စောက်ခေါင်းထဲကလဲ ပြစ်နေတဲ့ အရည်တွေပွက်ကနဲ အံကျလာပါတယ်။ ဒီလို အချက်နှစ်ဆယ်လောက်လဲ ဆောင့်ပြီးရောချိုရီစောက်ခေါင်းထဲကရော ကျွန်တော့်လီးပါ ပူလာပါတော့တယ်။ ဒီတော့ ခပ်မြန်မြန်လေးပြီးအောင်မြန်မြန်ပဲဆောင့်ပေးလိုက်တာ ချိုရီစောက်ဖုတ်အတွင်းသားတွေဟာ ကျွန်တော့်လီးကို သတ်္တဝါတစ်ကောင်လိုစုပ်ချလိုက်တော့။အမလေးဗျာ တစ်ကိုယ်လုံးမှာရှိတဲ့ သွေးတွေဟာ လီးထဲက ပန်းထွက်လာသလား အောက့်မေ့ရတယ်။ သုတ်ရည်တွေ တလဟောချိုရီရဲ့ သားအိမ်ကို အားရ ပါးရ ပန်းချလိုက်ပါတယ် ချိုရီလဲ အင်မတန်အားရတဲ့ပုံစံနဲ့ ဖင်ကြီးတွေကော့တက်ပြီး ကျွန်တော့်လီးကိုသားအိမ်နဲ့ ညှပ်နိုင်သမျှ ညှပ်ထားပါတော့တယ်။ မောမောနဲ့ ချိုရီပေါ် ထပ်ကျညပီး မှိန်းနေတဲ့ ကျွန်တော့်ကို ချိုရီကပွတ်သပ်ပေးရင်း မျက်နှာ တစ်ပြင်လုံးနေရာလပ်မကျန်ရအောင် လျှောက်နမ်းနေပါတယ်။ ““ မောင်လေး အိမ်ထောင်နဲ့လား” “ဟင့်အင်း လူပြို လူပျိုမဟုတ်ဘူးနော် ရရစ်နဲ့ ပြိုတဲ့ လူပြို” “မင်းလီးကြီးက သိပ်ကောင်းတာပဲကွယ် မမဖြင့် အခုထက်ထိတောင် စောက်ခေါင်းထဲမှာ အရသာတွေ့နေတုံးပဲ ” “မမယောက်ျားရော” “သူကဆုံးသွားပြီလေ မမလဲသူဆုံးကတဲက ဘယ်ယောက်ျားနဲ့မှ မအိပ်ရ အခွင့်အရေးကလဲမရယောက်ျားလဲမတွေ့တော့ မမရဲ့စိတ်တွေကို အတင်းချုပ်ထားရတယ် အခေါင်းထဲမှာလည်းမခံနိုင်အောင်ယားလွန်းလို့ ငိုခဲ့ရတဲ့ညတွေလည်း မနည်းဘူး ကွယ် အခုမောင်လေးနဲ့ အားရပါးရ လုပ်ကိုင်ရတော့မှ မမစိတ်တွေငြိမ်ရတော့တယ် မင်းနောက်ဆို နေ့တိုင်းလာပေးနော် မောင်လေး ” ““ ရှင်တော်တော် ယုတ်မာပါလား ဟင် ညီမကို ရအောင်ချိုင်ပြီးတော့ မမကိုပါယူတယ် ရှင်လူယုတ်မာ ဟင်း ဟင်း ဟင်း ”ဟိုက် ဘယ်တုန်းက ချိုချို နိုးပြီး အနားရောက်လာတယ်မသိဘူး ကွိုင်ပဲ။ “ဟဲ့ ညီမလေးနေအုံး ဒီကစ်္စဟာ သူဘာမှလုပ်တာမဟုတ်ဘူး မမစလို့ဖြစ်ရတာ မမလဲမနေနိုင်လွန်းလို့ သူကိုကပ်ရတာပါကွယ်။နင်သူနဲ့ ဖြစ်ခဲ့တယ်တာလဲ သိပြီးသား နင့်ထဘီမှာသွေးတွေပေပြီး နင်တို့နှစ်ယောက်အတူ လမ်းလျှောက်လာကတဲက နင်တို့ကိစ်္စပြီးခဲ့မှန်းသိတယ်။ ဒါကြောင့်လဲ ငါသူ့ကိုစည်းရုံးရဲတာပေါ့” “ဟင် မမသိရက်နဲ့လုပ်တယ် ဟုတ်လား ရက်စက်လိုက်တာမမရယ် မမလင်ယူပြီးတာတောင် သူများရဲ့ ”” ““ ဟဲ့ မိန်းမတွေရဲ့ သဘောနဲ့ ခံစားချက်ကို နင်ကြီးမှသိလာမယ် ညီမလေးရယ် ငါမနေနိုင်လွန်းလို့ သူ့ကိုလုပ်ခိုင်းရတာပါ” “မနေနိုင်ရင် ခြံအလုပ်သမား ထွန်းတင်နဲ့ အိပ်ပါလား အခုတော့ချောချောနုနုလှလှလေးကိုမှ အရယူရသလား” “ပြောပါ ညီမရယ် ပြောပါ မမရဲ့အပြစ်ပါပဲ” “လက်ခုပ်ဆိုတာ နှစ်ဖက်တီးမှမြည်တာပါ ” “သူနဲ့မဆိုင်ပါဘူးကွယ်”

“ ဆိုင်တယ် ဆိုင်တယ္ ကျမကို အပျိုရည်ပျက်အောင်လုပ်ပြီးတော့ ရက်တောင်မပြောင်းမခြားပဲ အစ်မရင်းနဲ့ စိတ်ရှိလက်ရှိလုပ်နိုင်တဲ့လူကို ကျမဘယ်လိုလုပ် ခွင့်လွှတ်နိုင်ရမလဲ” “ကဲ ညီမရယ် မမတို့နှစ်ယောက်လုံး သူနဲ့အညီအမျှ ချစ်ကြတာပေါ့ကွယ် ”” ““ဟင့်အင်း မရဘူး မမကလင်ယူဘူးတော့ သူ့ကိုပိုဆွဲဆောင်နိုင်မှာပေါ့ သူ မမကို ချစ်မှာပဲပေါ့” “မဟုတ်ပါဘူး ချိုချိုရယ်မင်းလေး သဝန်မတိုစပ်းပါနဲ့ ကိုယ်မင်းကို ပိုချစ်ပါတယ်ကွာ။ မမကိုလဲ သနားမိတာပေါ့ သူလဲလူသားပဲဆန်္ဒလေးတွေတော့ ရှိမှာပေါ့ နဲနဲကိုယ်ချင်းစာပါအုံး အချစ်ကလေးရယ် ””ကျွန်တော်တို့ အခြေအတင်ပြောနေတုံး စိုရွှဲပြီးပြောင်လက်နေတဲ့ ကျွန်တော့်လီးကြီးကို တလှည့် ဖြူပြစ်ပြစ် အရည်တွေယီးလေးခိုနေတဲ့ ချိုရီစောက်ဖုတ်ကို တလှည့် ချိုချိုတစ်ယောက် မျက်စိကစားနေပါတယ်။ ဒါကိုသတိထားမိတဲ့ ကျွန်တော်ဟာလီးကို အတင်းတောင်လာအောင် အားစိုက်ပြီး မသိမသာ ထောင်ပေးနေမိတယ်။ ““ သူကလဲ အမျိုးမျိုး အခုနကပဲ ချိုချိုကိုချစ်ပါတယ်လေး ဘာလေးနဲ့ အခုနံရံတစ်ဖက်ခြားရုံနဲ့ တခြားတစ်ယောက်ကိုချစ်တဲ့ သူကို ဘယ်လို ယုံရမှာလဲ” “အိုးယုံရမှာပေါ့ကွာ။ မင်းတို့ညီအစ်မနှစ်ယောက်လုံးကို ပိုင်ရမှတော့ ဘယ်သူနဲ့သွားပြီး ရှုပ်နေနိုင်တော့မလဲ မင်းကလဲချစ်ဖို့ကောင်းမမကလဲ ကြိတ်စရာကြီးဆိုတော့ ကိုယ်မင်းတို့နားပဲ ကပ်နေမှာပါကွာ” “ကဲ ညီမလေးလာ မမဘေးမှာလာထိုင်”ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ အိကနဲ ထိုင်ချလိုက်တဲ့ ချိုချိုကို ကျွန်တော်က ထဘီချွတ်လိုက်သလိုသူ့အစ်မကလဲ အကျႌကို ချော့မော့ပြီး ချွတ်ချနေပါတယ်။ ပထမတော့ ရှက်သလိုလုပ်နေပေမဲ့ သူ့အစ်မက အမျိုးမျိုးနားချပြီး ကိုယ်တုံးလုံးလုပ်လိုက်ပါတယ်။ မီးရောင်အောက်မှာ စံချိန်မှီ ကိုယ်လုံး ကိုယ်ပေါက်နဲ့ ဒီမိန်းကလေးနှစ်ယောက်ဟာ ရှေးခေတ်ရောမကျောက်ရုပ်လေးတွေလို အင်မတန်လှပနေပါတယ်။ ကျွန်တော်ကို ကျွန်တော်တောင် နတ်သားတစ်ပါးလို အထင်ရောက်မိပါရဲ့။ဟုတ်တယ်လေ အခုလဲ နတ်စည်းစိမ်ကို ခံစားနေရတယ်မဟုတ်လား။ အမယ်မယ် အကြီးမက ရဲတင်းသလောက် အငယ်မရှက်နေသဗျာ။ ပေါင်လေးကိုလိမ်ပြီး စောက်ဖုတ်လေးကို ဖွက်ထားတယ်။ ဒါကိုက ချစ်စရာတစ်မျိုးပဲ။ ““ ညီမလေးပေါင်ကို စိမထားနဲ့ကွယ် ဘာလဲရှက်လို့လား မရှက်ပါနဲ့ ညီမလေးရယ် ညီမလေးက ကံကောင်းတယ်လို့မှတ်ထား။အစ်မကိုယ်တိုင်က ညီမလေးကိုလက်တွေ့ လူ့ဘဝရဲ့အရသာကို သင်ပေးတယ်ဆိုတာ အင်မတန်ဖြစ်နိုင်ခဲတဲ့ကိစ်္စပဲ။ အခု မမညီမကို ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ယောက်ျားကိုကြိုးကိုင်နိုင်တဲ့နည်းတွေ သင်ပေးမယ်နော် ရှက်မနေနဲ့ ” ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့သူ့ညီမရဲ့ နားရွက်လေးတွေကို လျှာဖျားလေးနဲ့ တို့ပြီးနှုတ်ခမ်းထဲ ငုံပြီး စုပ်ယူနေပါတယ်။ ကောင်မလေးခမျာကြက်သီးတဖြန်းဖြန်းထပြီး သူ့အစ်မရဲ့ နို့တွေကို ကိုင်မိကိုင်ရြ ဆုပ်ထားပါတယ်။ နားရွက်တွေကနေ တရွေ့ရွေ့နဲ့ချိုချိုရဲ့နှုတ်ခမ်းစုံကို ငြင်ငြင်သာသာငုံပြီး စုပ်ယူနေပြန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အငြိမ်မနေတော့ပါဘူး။ လုံးဝိုင်းကြီးမားလှတ့ချိုရီရဲ့ နို့တစ်လုံးကို လက်နဲ့စုံကိုင်ပြီး နို့သီးတွေကို ငုံပြီးစုပ်ယူပေးနေတယ်။ အခုနက အရှိန်မသေသေးတဲ့ နို့အုံဟာပြန်ပြီးတင်းမာလာပြန်ရော။ နို့အုံတစ်ခုလုံး ဖန်တုံးကြီးလို တလက်လက်ဖြစ်အောင် လျှာနဲ့ လျှောက်ယက်ပေးနေတယ်။ သူလဲအရသာတွေ့ပုံပဲ။ ဒါပေမယ့် သူ့အရသာတွေကို သူ့ညီမကိုလွှဲပေးလိုက်ဟန်တူတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့သူ့နှုတ်ခမ်းဟာ ချိုချို လည်ပင်းတစ်လျှောက်တရွရွနဲ့ ပင့်ကူတစ်ကောင် လမ်းလျှောက်သလို လျှောက်သွားနေပါတယ်။ လျှာကလဲတို့လိုက်ထိလိုက်နဲ့မို့ ချိုချိုတစ်ယောက် တဟင်းဟင်းနဲ့ တွန့်လိမ်နေပါတယ်။ သူ့ညီမနို့တွေကို ချိုရီဟာ ငြင်ငြင်သာသာနဲ့နယ်ပေးနေပါတယ်။ တကယ့်ကို ယုယုယယနဲ့ ခင်ဗျာ။ ကြွေကျမယ်များထင်နေသလားမသိ။တရွေ့ရွေ့နဲ့ သူ့ညီမရင်ဘတ်ကိုလျှာနဲ့လျှောက်ယက်ပေးနေတယ်။ ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံးမှာလဲ အနီရောင်ကွက်တွေ ထင်နေအောင်ပါပဲ။ ပါးစပ်နဲ့စုပ်ပြီးယက်ပေးနေတယ်။ ပတ်္တမြားတွေရင်ဘတ်ပေါ်မှာ တင်ထားသလားပဲ။ ချိုရီဟာဒီပညာတွေ အတော်လိုက်စားဟန်တူပါရဲ့ ချိုချိုကိုပညာကုန်သုံးပြီး ထလာအောင် ရွလာအောင် ကြွလာအောင် လုပ်ပေးနေပါတယ်။ ဖွဖွလေးနမ်းရင်းနဲ့ ချိုချိုစောက်ဖုတ်ဆီကိုခရီးဆန့်နေပါတယ်။ စောက်မွှေးနုနုလေးတွေကို လေနဲ့မှုတ်ပေးရင်း ယုယကြင်နာဟန်နဲ့ ကြည့်နေပါတယ်။ ပြီးတော့ဆီးခုံပေါ်က အပြင် နှုတ်ခမ်းကြီးနှစ်ခုဆုံတဲ့ စောက်ဖုတ်ချိုင့်လေးကို ငုံပြီး စုပ်ယူနေမိတယ်။ ကျွန်တော်ကရော ကျွန်တော်လဲအငြိမ်မနေပါဘူး။ ချိုရီနို့တွေကို အားရအောင်စုပ်ပြီး လေးဘက်ထောင်ပေါင်ကားထားတဲ့ချိုရီရဲ့ဗိုက်အောက်ခေါင်းသွင်းပြီး စောက်ဖုတ်နဲ့ တည့်တည့်နေရာယူလိုက်ပါတယ်။လုံးကျစ်တင်းမာနေတဲ့ တင်ပါးကြီးကိအသာဆွဲနှိမ့်ရင်း စောက်ဖုတ်ကို မျက်နှာပေါ်ရောက်အောင် ဖိချလိုက်ပါတယ်။ ပေါင်ကားထားလို့ စောက်ဖုတ်ဟာ ပြဲနေပြီးအတွင်း နှုတ်ခမ်းဟာ နှင်းဆီတစ်ပွင့်လို နီညိုရောင် သန်းပြီးပွင့်ဖတ်တွေလို ခွေလိပ်နေလေရဲ့။ ချိုရီလဲ ချိုချိုစောက်ဖုတ်ထဲကတရွေ့ရွေ့နဲ့ လျှာကလေး သွင်းရင်း စောက်စေ့ကလေးကို လျှာဖျားလေးနဲ့ မထိတထိ ကလိပေးနေပါတယ်။ ချိုချိုဟာ ပြင်းပြတဲ့ဝေဒနာကြောင့် တွန့်လိမ်ပြီး ချွေးဆီးတွေကျလာပါတယ်။

ဒါပေမယ့်သူ့အစ်မကလဲ ညီမလေးကို စေတနာအပြည့်နဲ့စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားတွေကို လက်မနဲ့အသာဖြဲရင်း စောက်ဖုတ်ထဲ နစ်သထက်နစ်အောင် မျက်နှာကို ထိုးသွင်းနေပါတယ်။ ““မမ မမ အင်းဟင်း ဟင်း ဟင်း ချိုချို မနေတတ်တော့ဘူး မမရဲ့ ”” ဟုတ်ပါတယ် ချိုချိုမနေနိုင်ပါဘူး ချိုချိုမနေနိုင်သလိုချိုရီလဲမနေနိုင်ပါဘူး သူရဲ့အဆီတွေပြည့်ပြီးဖောင်းတင်းနေတဲ့ စောက်ဖုတ်မှာ ကျွန်တော်ရဲ့ လျှာကြီးထဲ့ပြီး တပြတ်ပြတ်မြည်အောင် ယက်ပေးနေမိတယ။စောက်စေ့ကလေးဟာ သူတကာထက်ကြီးတာမို့ ထင်ထင်ရှားရှား သိနိုင်ပြီး နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာကြားမှာညှပ်ပြီး လျှာနဲ့အသာပွတ်ပေးတော့ ချိုရီခမျာ ဖင်ကြီးတွေကို နှိမ့်လိုက် မြင့်လိုက်နဲ့ အတော်ကြီး အရသာတွေ့နေတယ်ခင်ဗျာ။စောက်ခေါင်းထဲမှာ လျှာကြီးကို အသာထည့်ပြီး မွှေယက်ပေးနေမိတယ်။ စောက်ခေါင်းရဲ့ အသားလေးတွေ နူးညံ့လိုက်လေခြင်းတကယ့်ကို ဝါဂွမ်းကလေးလိုပျော့အိပြီး နွေးနေတယ်။သူ့ရဲ့ နှုတ်ခမ်းသားခွေလိပ်ကလေးတွေကို ငုံပြီး ယုယုယယ စုပ်ထားတော့ အားရလွန်းလို့လား မသိဘူး။ ““ ဘူ ”” ကနဲလေတွေပန်းထွက်လာပါတယ်။ စောက်ခေါင်းထဲ ကနဲနဲကျလာတဲ့ အရည်တွေကို လက်နဲ့တို့ပြီး ဖင်ပေါက်ဝကို အသာထိုးတဲ့လိုက်ပါတယ်။ ပြီးတော့ လက်ညှိုးကို သွင်းလိုက်ထုတ်လုပ်ပေးနေတော့ ချိုရီခမျာ အရသာအတွေ့ကြီးတွေ့ပြီးကျွန်တော့်ပါးစပ်ပေါ် စောက်ဖုတ်ကြီးကိုဖိကပ်ထားပါတယ်။ အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ ချိုချိုတစ်ယောက် အသက်နှုတ်ခံရသလို ဝူးဝူးဝါးဝါးအော်ရင်း စောက်ဖုတ်ထဲက အရည်တွေ စီးကျလာပါတော့တယ်။ ချိုရီလဲ လက်လွှတ်မခံပဲ ထွက်သမျှဟာတွေကို ကန်ထရိုက်ယူသလို လောဘတကြီးနဲ့ ယက်မြိုချလိုက်ပါတော့တယ်။ ချိုချိုကတော့ကောင်းလွန်းတဲ့ အရသာကို ပက်လက်ကလေးငြိမ်ခံပြီး မှိန်းနေလေရဲ့။ ရှေးမနှောင်းမှာပဲ ချိုရီလဲ ကျွဲမတစ်ကောင်သေးပေါက်သလိုစောက်ခေါင်းထဲက အရည်တွေ ပါးစပ်နဲ့အပြည့် ဝေါခနဲသွန်ချရင်း အိပ်ယာပေါ် လဲကျသွားပါတော့တယ်။ ခဏနားပြီး ချိုရီဟာကျွန်တော့်လီးကို လက်ဖြင့်ကိုင်ပြီး ပါးစပ်မှာတေ့ရင်း စုပ်လိုက်ယက်လိုက် လျှာနဲ့ကလိလိုက် ခေါင်းကို ရှေ့တိုး နောက်ငင်နဲ့ဂွင်းတိုက်ပေးနေတဲ့ ပုံစံမျိုးစုံ ကလိပေးနေလိုက်တော့ ဘသားချောလဲ ရဟန်္တာမှ မဟုတ်တာ ငေါက်ခနဲ ထလာပါရော။ညီအစ်မနှစ်ယောက်ကို ရွေးသလိုလိုနဲ့ တယမ်းယမ်းရယ်။ သံချောင်းကြီးလို တင်းမာနေတဲ့ လီးကို ပါးစပ်ထဲမှာနှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်ငုံရင်း မြှင်းပြီး ညှစ်နေလေရဲ့။ ““ အိုး မမရယ် ကောင်းလိုက်တာ အင်း ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ် အိုး အားအား အား ယား ”” ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝေဒနာကို ခင်ဗျားတို့တွေ့ရင် သနားသွားမယ်။ လူးလိမ့်ပြီး အံကြိတ်လိုက်၊လက်သီးဆုပ်လိုက်နဲ့ အပြင်းအထန် ဝေဒနာခံစားနေရတာကိုး။ သူမရဲ့ ခေါင်းကို ဆံပင်အရင်းကကိုင်ပြီး လီးနဲ့အတင်းဆောင့်နေမိတယ်။

““ မမ မမ အိုး အား ပြီးတော့မယ် ပြီးတော့မယ် ပြီးပြီ ပြီးပြီ အား ””ရေစုပ်စက်နဲ့ စုပ်တင်လိုက်သလို လီးထဲက တရှိန်ထိုး ထွက်လာတဲ့ သုတ်ရည်တွေဟာ ချိုရီရဲ့ အာခေါင်ထဲကို ဝုန်းဆိုပန်းထွက်ပြီးမျိုချစရာမလိုပဲ လည်ချောင်းကနေတဆင့် ဝမ်းထဲထိ ရောက်သွားပါတယ်။ (၁၅)မိနစ်လောက် မှိန်းပြီး သူ့ညီမချိုချိုခြေထောက် နှစ်ချောင်းကို ဆွဲမလိုက်ပြီး မတ်တပ်အနေအထားနဲ့ ဖြဲပြီးကိုင်ထားပါတယ်ချိုချိုရဲ့ ဖင်ဟာ ကြမ်းနဲ့လွတ်ပြီး လေထဲမြောက်နေတာပေါ့။ ချိုချိုရဲ့ ပေါင်ကြားထဲ အသာဝင်ပြီးပြန်ပြီး တောင်မတ်စပြုနေတဲ့ငပဲနဲ့ စောက်ဖုတ်အကွဲကြောင်းလေးတစ်လျှောက် လိုက်ပွတ်ပေးနေတော့ ချိုချိုဟာ တဟင်းဟင်းနဲ့ အချက်ပေးလာပါတယ်။ခါးကျဉ်းကျဉ်းလေးကို စုံကိုင်ပြီး ဟနေတဲ့ စောက်ခေါင်းဝ ဒစ်တေ့လိုက်ပါတယ်။ အသက်အောင့်ပြီး ဆောင့်ချလိုက်ပါတယ်လီးဟာ တဗြစ်ဗြစ်နဲ့ထစ်ထစ်ဝင်သွားပြီး ဒုတ်ကနဲ အသံထွက်လာပြီး ချိုချိုလဲ တအားအားနဲ့ ငြီးနေပါတော့တယ်။အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘူး။တရမ်းရမ်းဖြစ်နေတဲ့ ခါးကိုလက်နဲ့ငြိမ်အောင် စုံကိုင်ရင်း မညှာတမ်းဆောင့်လိုးပေးနေမိတယ်။ ချိုချိုလဲကြည့်ရတာ အားရပုံပဲကိုင်ထားတဲ့ခြေကျင်းဝတ်တွေကို ပိုပြဲအောင်ဆုပ်ကိုင်ပြီးပေါင်ကိုထပ်ဖြဲလိုက်သလို ပိုပြီးလည်း မြင့်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော်ဟာ စိတ်ရှိသလို မြန်မြန်တစ်မျိုး နှေးနှေး တစ်ဖုံ အားရပါးဆောင့်နေမိတယ်။ စောက်ခေါင်းထဲမှာ လီးကို အဆုံးထိထည့်ပြီး လော်ရီကားတွေ ဂေါက်ကြီးနဲ့ စက်နှိုးသလို မွှေပေးလိုက်တော့ငယ်သံပါအောင် အော်ပါလေရော။ အခုနက ရခဲ့တဲ့ ဒဏ်ရာတွေလဲ ပြန်ပေါက်ပြဲပြီး သွေးတွေကျလာပြန်ပါတယ်။စောက်ဖုတ်တပြင်လုံးနဲ့ ကျွန်တော့်လီးတစ်ခုလုံး နီရဲပြီး ဆေးဆိုးထားသလိုပါပဲလား။ ကျွန်တော့်စိတ်ထင် အချက် (၁၀၀-၁၂၅)လောက်လဲ ဆောင့်ပြီးရော ချိုချိုစောက်ခေါင်းက သွေးတွေနဲ့ ရောနေတဲ့ အရည်တွေတစိမ့်စိမ့် ဆင်းလာပါတော့တယ်။ ကျွန်တော်လဲ မခံနိုင်တော့ပါဘူး။ သားအိမ်နံရံကို ပစ်မှတ်ထားပြီး သုတ်ရည်တွေ မနားတမ်း ပန်းချလိုက်ပါတော့တယ်။မောမောနဲ့ ပက်လက်လှန် အိပ်နေတဲ့ ကျွန်တော့်ပေါ် ချိုရီဟာ အုပ်မိုးရင်း သူ့ညီမသွေးတွေ အရည်တွေ ကျွန်တော်ရဲ့ သုတ်ရည်တွေပေကျံနေတဲ့ လီးကို ပါးစပ်ထဲ ငုံရင်း ပေကျံသမျှကို စုပ်ယူနေပါတယ်။ ကျွန်တော့်ငပဲကလည်း ပွဲတိုင်းနိုင်စစ်သူကြီးတစ်ယောက်လို ခမောက်ကြီး တကားကားနဲ့ ခေါင်းပြန်ထောင်လာရော။ တောင်တာမှ တကယ့် သံမဏိချောင်းကျနေတာပဲ။သိပ်အချိန်မဆွဲတော့ဘူး။ လေးဘက်ထောက်ပြန်ပြီးကုန်းပေးနေတဲ့ ချိုရီ စောက်ဖုတ်အိအိထဲလီးကို ရှောခနဲ သွင်းချလိုက်တယ်။ ချိုရီကတော့ ကြိုက်တဲ့ပုံပဲ .. ပိုထိတဲ့နည်းကိုး။ တအင်းအင်းနဲ့ ဝင်လာသမျှအချက်တိုင်းကိုတောင့်ခံနေတယ်။ ချိုင်းအောက်ကနေ လက်လျှိုပြီး နို့သီးတွေကို ဆုပ်ချေပေးနေရင်း လီးကို ဒုတ်တစ်ချောင်းလို သတ်မှတ်ပြီး သားအိမ်ကွဲမတတ်ဆောင့်ပေးနေမိတယ်။ ချိုရီခမျာ အရှ့ကို စိုက်ကျသွားပြီး ပေါင်လဲ ကားသထက်ကားလာပါတယ်။ ကျွန်တော်ဟာ ရမက်မီးကြောင့်မိန်းကလေး တစ်ယောက်ကို ညှာတာရမှန်းမသိတော့ပါဘူး။ ညှာလဲ ဒီမိန်းကလေးက ကြိုက်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။ ဒီတော့မနားတမ်း တအုန်းအုန်းမြည်အောင် ဆောင့်တော့ ခိုင်လှပါတယ်ဆိုတဲ့ တဲလေးဟာ သိမ့်သိမ့်တုန်နေတယ်။ ““ အား အား” နှစ်ယောက်စလုံး ပြိုင်တူပြီးလို့ အသက်ထွက်သလိုအော်ရင်း ထပ်ကျသွားပါတော့တယ်။ (ပြီးပါပြီ)

(Zawgyi)

ၾကည့္ေလ မေမွ်ာ္လင့္ပဲမုတ္ဆိတ္ပ်ားမွာ ပ်ားေရာပိတုန္းေရာ စြဲတာ။ ဒူးေကြးေပါင္ကားၿပီး ၿဖဲေပးထားတဲ့ ခ်ိဳရီေစာက္ဖုတ္ထဲကို ကြၽန္ေတာ့္လီးအဆုံးအထိ ႏွစ္သြင္းလိုက္ပါတယ္။ ““ အင္း ေကာင္းလိုက္တာ ေမာင္ေလးရယ္ သိပ္ေကာင္းတာပဲ ””ၿပီးေတာ့လီးကို ဒစ္ျမဳပ္႐ုံေလးခ်န္ၿပီး ျပန္ထုတ္လိုက္ပါတယ္။ အံတစ္ခ်က္ႀကိတ္လိုက္ၿပီး စကဒ္ဒုံးက်ည္တစ္လုံးလိုaအားနဲ႔ေဆာင္ံလိုက္တယ္။ ခ်ိဳရီရဲ႕ သားအိမ္ကို ဒုတ္ကနဲ ေဆာင့္ၿပီး ခ်ိဳရီတစ္ေယာက္ ကုန္းတတ္သြားပါတယ္။ ေစာက္ေခါင္းထဲကလဲ ျပစ္ေနတဲ့ အရည္ေတြပြက္ကနဲ အံက်လာပါတယ္။ ဒီလို အခ်က္ႏွစ္ဆယ္ေလာက္လဲ ေဆာင့္ၿပီးေရာခ်ိဳရီေစာက္ေခါင္းထဲကေရာ ကြၽန္ေတာ့္လီးပါ ပူလာပါေတာ့တယ္။ ဒီေတာ့ ခပ္ျမန္ျမန္ေလးၿပီးေအာင္ျမန္ျမန္ပဲေဆာင့္ေပးလိုက္တာ ခ်ိဳရီေစာက္ဖုတ္အတြင္းသားေတြဟာ ကြၽန္ေတာ့္လီးကို သတ္ၱဝါတစ္ေကာင္လိုစုပ္ခ်လိုက္ေတာ့။အမေလးဗ်ာ တစ္ကိုယ္လုံးမွာရွိတဲ့ ေသြးေတြဟာ လီးထဲက ပန္းထြက္လာသလား ေအာက့္ေမ့ရတယ္။ သုတ္ရည္ေတြတလေဟာခ်ိဳရီရဲ႕ သားအိမ္ကို အားရပါးရ ပန္းခ်လိုက္ပါတယ္ခ်ိဳရီလဲအင္မတန္အားရတဲ့ပုံစံနဲ႔ ဖင္ႀကီးေတြေကာ့တက္ၿပီး ကြၽန္ေတာ့္လီးကိုသားအိမ္နဲ႔ ညႇပ္ႏိုင္သမွ် ညႇပ္ထားပါေတာ့တယ္။ ေမာေမာနဲ႔ ခ်ိဳရီေပၚ ထပ္က်ညပီး မွိန္းေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ကို ခ်ိဳရီကပြတ္သပ္ေပးရင္း မ်က္ႏွာ တစ္ျပင္လုံးေနရာလပ္မက်န္ရေအာင္ ေလွ်ာက္နမ္းေနပါတယ္။ ““ ေမာင္ေလး အိမ္ေထာင္နဲ႔လား” “ဟင့္အင္း လူၿပိဳ လူပ်ိဳမဟုတ္ဘူးေနာ္ ရရစ္နဲ႔ ၿပိဳတဲ့ လူၿပိဳ ””a““ မင္းလီးႀကီးက သိပ္ေကာင္းတာပဲကြယ္ မမျဖင့္ အခုထက္ထိေတာင္ ေစာက္ေခါင္းထဲမွာ အရသာေတြ႕ေနတုံးပဲ ” “မမေယာက္်ားေရာ” “သူကဆုံးသြားၿပီေလ မမလဲသူဆုံးကတဲက ဘယ္ေယာက္်ားနဲ႔မွ မအိပ္ရ အခြင့္အေရးကလဲမရေယာက္်ားလဲမေတြ႕ေတာ့ မမရဲ႕စိတ္ေတြကို အတင္းခ်ဳပ္ထားရတယ္ အေခါင္းထဲမွာလည္းမခံႏိုင္ေအာင္ယားလြန္းလို႔ ငိုခဲ့ရတဲ့ညေတြလည္း မနည္းဘူး ကြယ္ အခုေမာင္ေလးနဲ႔ အားရပါးရ လုပ္ကိုင္ရေတာ့မွ မမစိတ္ေတြၿငိမ္ရေတာ့တယ္မင္းေနာက္ဆိုေန႔တိုင္းလာေပးေနာ္ ေမာင္ေလး ” ““ ရွင္ေတာ္ေတာ္ ယုတ္မာပါလား ဟင္ ညီမကိုရေအာင္ခ်ိဳင္ၿပီးေတာ့မမကိုပါယူတယ္ ရွင္လူယုတ္မာ ဟင္း ဟင္း ဟင္း ”ဟိုက္ ဘယ္တုန္းက ခ်ိဳခ်ိဳ ႏိုးၿပီး အနားေရာက္လာတယ္မသိဘူး ကြိဳင္ပဲ။ “ဟဲ့ ညီမေလးေနအုံး ဒီကစ္ၥဟာ သူဘာမွလုပ္တာမဟုတ္ဘူး မမစလို႔ျဖစ္ရတာ မမလဲမေနႏိုင္လြန္းလို႔ သူကိုကပ္ရတာပါကြယ္။နင္သူနဲ႔ ျဖစ္ခဲ့တယ္တာလဲ သိၿပီးသား နင့္ထဘီမွာေသြးေတြေပၿပီး နင္တို႔ႏွစ္ေယာက္အတူ လမ္းေလွ်ာက္လာကတဲက နင္တို႔ကိစ္ၥၿပီးခဲ့မွန္းသိတယ္။ ဒါေၾကာင့္လဲ ငါသူ႔ကိုစည္း႐ုံးရဲတာေပါ့” “ဟင္ မမသိရက္နဲ႔လုပ္တယ္ ဟုတ္လား ရက္စက္လိုက္တာမမရယ္ မမလင္ယူၿပီးတာေတာင္ သူမ်ားရဲ႕ ”” ““ ဟဲ့ မိန္းမေတြရဲ႕ သေဘာနဲ႔ ခံစားခ်က္ကို နင္ႀကီးမွသိလာမယ္ ညီမေလးရယ္ငါမေနႏိုင္လြန္းလို႔ သူ႔ကိုလုပ္ခိုင္းရတာပါ” “မေနႏိုင္ရင္ ၿခံအလုပ္သမား ထြန္းတင္နဲ႔ အိပ္ပါလား အခုေတာ့ေခ်ာေခ်ာႏုႏုလွလွေလးကိုမွ အရယူရသလား” “ေျပာပါ ညီမရယ္ ေျပာပါ မမရဲ႕အျပစ္ပါပဲ” “လက္ခုပ္ဆိုတာ ႏွစ္ဖက္တီးမွျမည္တာပါ ” “သူနဲ႔မဆိုင္ပါဘူးကြယ္”

“ ဆိုင္တယ္ ဆိုင္တယ္ က်မကို အပ်ိဳရည္ပ်က္ေအာင္လုပ္ၿပီးေတာ့ ရက္ေတာင္မေျပာင္းမျခားပဲ အစ္မရင္းနဲ႔ စိတ္ရွိလက္ရွိလုပ္ႏိုင္တဲ့လူကိုက်မဘယ္လိုလုပ္ခြင့္လႊတ္ႏိုင္ရမလဲ” “ကဲ ညီမရယ္ မမတို႔ႏွစ္ေယာက္လုံး သူနဲ႔အညီအမွ်ခ်စ္ၾကတာေပါ့ကြယ္ ”” ““ဟင့္အင္း မရဘူး မမကလင္ယူဘူးေတာ့ သူ႔ကိုပိုဆြဲေဆာင္ႏိုင္မွာေပါ့ သူ မမကိုခ်စ္မွာပဲေပါ့” “မဟုတ္ပါဘူး ခ်ိဳခ်ိဳရယ္မင္းေလး သဝန္မတိုစပ္းပါနဲ႔ ကိုယ္မင္းကိုပိုခ်စ္ပါတယ္ကြာ။ မမကိုလဲ သနားမိတာေပါ့ သူလဲလူသားပဲဆႏ္ၵေလးေတြေတာ့ ရွိမွာေပါ့ နဲနဲကိုယ္ခ်င္းစာပါအုံး အခ်စ္ကေလးရယ္ ””ကြၽန္ေတာ္တို႔ အေျခအတင္ေျပာေနတုံး စို႐ႊဲၿပီးေျပာင္လက္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္လီးႀကီးကို တလွည့္ ျဖဴျပစ္ျပစ္ အရည္ေတြယီးေလးခိုေနတဲ့ ခ်ိဳရီေစာက္ဖုတ္ကို တလွည့္ ခ်ိဳခ်ိဳတစ္ေယာက္ မ်က္စိကစားေနပါတယ္။ ဒါကိုသတိထားမိတဲ့ ကြၽန္ေတာ္ဟာလီးကို အတင္းေတာင္လာေအာင္ အားစိုက္ၿပီး မသိမသာ ေထာင္ေပးေနမိတယ္။ ““ သူကလဲ အမ်ိဳးမ်ိဳး အခုနကပဲ ခ်ိဳခ်ိဳကိုခ်စ္ပါတယ္ေလး ဘာေလးနဲ႔ အခုနံရံတစ္ဖက္ျခား႐ုံနဲ႔ တျခားတစ္ေယာက္ကိုခ်စ္တဲ့ သူကို ဘယ္လို ယုံရမွာလဲ ”” ““ အိုးယုံရမွာေပါ့ကြာ။ မင္းတို႔ညီအစ္မႏွစ္ေယာက္လုံးကို ပိုင္ရမွေတာ့ ဘယ္သူနဲ႔သြားၿပီး ရႈပ္ေနႏိုင္ေတာ့မလဲ မင္းကလဲခ်စ္ဖို႔ေကာင္းမမကလဲႀကိတ္စရာႀကီးဆိုေတာ့ ကိုယ္မင္းတို႔နားပဲကပ္ေနမွာပါကြာ ”” ““ ကဲ ညီမေလးလာ မမေဘးမွာလာထိုင္ ””ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာ အိကနဲ ထိုင္ခ်လိုက္တဲ့ ခ်ိဳခ်ိဳကို ကြၽန္ေတာ္က ထဘီခြၽတ္လိုက္သလိုသူ႔အစ္မကလဲ အက်ႌကိုေခ်ာ့ေမာ့ၿပီး ခြၽတ္ခ်ေနပါတယ္။ ပထမေတာ့ ရွက္သလိုလုပ္ေနေပမဲ့ သူ႔အစ္မက အမ်ိဳးမ်ိဳးနားခ်ၿပီးကိုယ္တုံးလုံးလုပ္လိုက္ပါတယ္။ မီးေရာင္ေအာက္မွာ စံခ်ိန္မွီ ကိုယ္လုံး ကိုယ္ေပါက္နဲ႔ ဒီမိန္းကေလးႏွစ္ေယာက္ဟာ ေရွးေခတ္ေရာမေက်ာက္႐ုပ္ေလးေတြလို အင္မတန္လွပေနပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ကို ကြၽန္ေတာ္ေတာင္ နတ္သားတစ္ပါးလို အထင္ေရာက္မိပါရဲ႕။ဟုတ္တယ္ေလ အခုလဲ နတ္စည္းစိမ္ကို ခံစားေနရတယ္မဟုတ္လား။ အမယ္မယ္ အႀကီးမက ရဲတင္းသေလာက္ အငယ္မရွက္ေနသဗ်ာ။ ေပါင္ေလးကိုလိမ္ၿပီး ေစာက္ဖုတ္ေလးကို ဖြက္ထားတယ္။ ဒါကိုက ခ်စ္စရာတစ္မ်ိဳးပဲ။ ““ ညီမေလးေပါင္ကို စိမထားနဲ႔ကြယ္ ဘာလဲရွက္လို႔လား မရွက္ပါနဲ႔ ညီမေလးရယ္ ညီမေလးက ကံေကာင္းတယ္လို႔မွတ္ထား။အစ္မကိုယ္တိုင္က ညီမေလးကိုလက္ေတြ႕ လူ႔ဘဝရဲ႕အရသာကို သင္ေပးတယ္ဆိုတာ အင္မတန္ျဖစ္ႏိုင္ခဲတဲ့ကိစ္ၥပဲ။ အခု မမညီမကို ငယ္ငယ္႐ြယ္႐ြယ္နဲ႔ ေယာက္်ားကိုႀကိဳးကိုင္ႏိုင္တဲ့နည္းေတြ သင္ေပးမယ္ေနာ္ ရွက္မေနနဲ႔ ” ေျပာေျပာဆိုဆိုနဲ႔သူ႔ညီမရဲ႕ နား႐ြက္ေလးေတြကို လွ်ာဖ်ားေလးနဲ႔ တို႔ၿပီးႏႈတ္ခမ္းထဲ ငုံၿပီး စုပ္ယူေနပါတယ္။ ေကာင္မေလးခမ်ာၾကက္သီးတျဖန္းျဖန္းထၿပီး သူ႔အစ္မရဲ႕ ႏို႔ေတြကို ကိုင္မိကိုင္ျရ ဆုပ္ထားပါတယ္။ နား႐ြက္ေတြကေန တေ႐ြ႕ေ႐ြ႕နဲ႔ခ်ိဳခ်ိဳရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းစုံကို ျငင္ျငင္သာသာငုံၿပီး စုပ္ယူေနျပန္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္လည္း အၿငိမ္မေနေတာ့ပါဘူး။ လုံးဝိုင္းႀကီးမားလွတ့ခ်ိဳရီရဲ႕ ႏို႔တစ္လုံးကို လက္နဲ႔စုံကိုင္ၿပီး ႏို႔သီးေတြကို ငုံၿပီးစုပ္ယူေပးေနတယ္။ အခုနက အရွိန္မေသေသးတဲ့ ႏို႔အုံဟာျပန္ၿပီးတင္းမာလာျပန္ေရာ။ ႏို႔အုံတစ္ခုလုံး ဖန္တုံးႀကီးလို တလက္လက္ျဖစ္ေအာင္ လွ်ာနဲ႔ ေလွ်ာက္ယက္ေပးေနတယ္။ သူလဲအရသာေတြ႕ပုံပဲ။ ဒါေပမယ့္ သူ႔အရသာေတြကို သူ႔ညီမကိုလႊဲေပးလိုက္ဟန္တူတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့သူ႔ႏႈတ္ခမ္းဟာ ခ်ိဳခ်ိဳ လည္ပင္းတစ္ေလွ်ာက္တ႐ြ႐ြနဲ႔ ပင့္ကူတစ္ေကာင္ လမ္းေလွ်ာက္သလို ေလွ်ာက္သြားေနပါတယ္။ လွ်ာကလဲတို႔လိုက္ထိလိုက္နဲ႔မို႔ ခ်ိဳခ်ိဳတစ္ေယာက္ တဟင္းဟင္းနဲ႔ တြန႔္လိမ္ေနပါတယ္။ သူ႔ညီမႏို႔ေတြကို ခ်ိဳရီဟာ ျငင္ျငင္သာသာနဲ႔နယ္ေပးေနပါတယ္။ တကယ့္ကို ယုယုယယနဲ႔ ခင္ဗ်ာ။ ေႂကြက်မယ္မ်ားထင္ေနသလားမသိ။တေ႐ြ႕ေ႐ြ႕နဲ႔ သူ႔ညီမရင္ဘတ္ကိုလွ်ာနဲ႔ေလွ်ာက္ယက္ေပးေနတယ္။ ရင္ဘတ္တစ္ခုလုံးမွာလဲ အနီေရာင္ကြက္ေတြ ထင္ေနေအာင္ပါပဲ။ ပါးစပ္နဲ႔စုပ္ၿပီးယက္ေပးေနတယ္။ ပတ္ၱျမားေတြရင္ဘတ္ေပၚမွာ တင္ထားသလားပဲ။ ခ်ိဳရီဟာဒီပညာေတြ အေတာ္လိုက္စားဟန္တူပါရဲ႕ ခ်ိဳခ်ိဳကိုပညာကုန္သုံးၿပီး ထလာေအာင္ ႐ြလာေအာင္ ႂကြလာေအာင္ လုပ္ေပးေနပါတယ္။ ဖြဖြေလးနမ္းရင္းနဲ႔ ခ်ိဳခ်ိဳေစာက္ဖုတ္ဆီကိုခရီးဆန႔္ေနပါတယ္။ ေစာက္ေမႊးႏုႏုေလးေတြကို ေလနဲ႔မႈတ္ေပးရင္း ယုယၾကင္နာဟန္နဲ႔ ၾကည့္ေနပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ဆီးခုံေပၚက အျပင္ ႏႈတ္ခမ္းႀကီးႏွစ္ခုဆုံတဲ့ ေစာက္ဖုတ္ခ်ိဳင့္ေလးကို ငုံၿပီး စုပ္ယူေနမိတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ကေရာကြၽန္ေတာ္လဲအၿငိမ္မေနပါဘူး။ ခ်ိဳရီႏို႔ေတြကို အားရေအာင္စုပ္ၿပီး ေလးဘက္ေထာင္ေပါင္ကားထားတဲ့ခ်ိဳရီရဲ႕ဗိုက္ေအာက္ေခါင္းသြင္းၿပီး ေစာက္ဖုတ္နဲ႔ တည့္တည့္ေနရာယူလိုက္ပါတယ္။လုံးက်စ္တင္းမာေနတဲ့ တင္ပါးႀကီးကိအသာဆြဲႏွိမ့္ရင္း ေစာက္ဖုတ္ကို မ်က္ႏွာေပၚေရာက္ေအာင္ ဖိခ်လိုက္ပါတယ္။ ေပါင္ကားထားလို႔ ေစာက္ဖုတ္ဟာ ၿပဲေနၿပီးအတြင္း ႏႈတ္ခမ္းဟာ ႏွင္းဆီတစ္ပြင့္လို နီညိဳေရာင္ သန္းၿပီးပြင့္ဖတ္ေတြလို ေခြလိပ္ေနေလရဲ႕။ ခ်ိဳရီလဲ ခ်ိဳခ်ိဳေစာက္ဖုတ္ထဲကတေ႐ြ႕ေ႐ြ႕နဲ႔ လွ်ာကေလး သြင္းရင္း ေစာက္ေစ့ကေလးကို လွ်ာဖ်ားေလးနဲ႔ မထိတထိ ကလိေပးေနပါတယ္။ ခ်ိဳခ်ိဳဟာ ျပင္းျပတဲ့ေဝဒနာေၾကာင့္ တြန႔္လိမ္ၿပီး ေခြၽးဆီးေတြက်လာပါတယ္။

ဒါေပမယ့္သူ႔အစ္မကလဲ ညီမေလးကို ေစတနာအျပည့္နဲ႔ေစာက္ဖုတ္ႏႈတ္ခမ္းသားေတြကို လက္မနဲ႔အသာၿဖဲရင္း ေစာက္ဖုတ္ထဲ နစ္သထက္နစ္ေအာင္ မ်က္ႏွာကို ထိုးသြင္းေနပါတယ္။ ““မမ မမ အင္းဟင္း ဟင္း ဟင္း ခ်ိဳခ်ိဳ မေနတတ္ေတာ့ဘူး မမရဲ႕ ”” ဟုတ္ပါတယ္ ခ်ိဳခ်ိဳမေနႏိုင္ပါဘူး ခ်ိဳခ်ိဳမေနႏိုင္သလိုခ်ိဳရီလဲမေနႏိုင္ပါဘူး သူရဲ႕အဆီေတြျပည့္ၿပီးေဖာင္းတင္းေနတဲ့ ေစာက္ဖုတ္မွာ ကြၽန္ေတာ္ရဲ႕ လွ်ာႀကီးထဲ့ၿပီး တျပတ္ျပတ္ျမည္ေအာင္ ယက္ေပးေနမိတယ။ေစာက္ေစ့ကေလးဟာ သူတကာထက္ႀကီးတာမို႔ ထင္ထင္ရွားရွား သိႏိုင္ၿပီး ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္လႊာၾကားမွာညႇပ္ၿပီး လွ်ာနဲ႔အသာပြတ္ေပးေတာ့ ခ်ိဳရီခမ်ာ ဖင္ႀကီးေတြကို ႏွိမ့္လိုက္ ျမင့္လိုက္နဲ႔ အေတာ္ႀကီး အရသာေတြ႕ေနတယ္ခင္ဗ်ာ။ေစာက္ေခါင္းထဲမွာ လွ်ာႀကီးကို အသာထည့္ၿပီး ေမႊယက္ေပးေနမိတယ္။ ေစာက္ေခါင္းရဲ႕ အသားေလးေတြ ႏူးညံ့လိုက္ေလျခင္းတကယ့္ကို ဝါဂြမ္းကေလးလိုေပ်ာ့အိၿပီး ေႏြးေနတယ္။သူ႔ရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းသားေခြလိပ္ကေလးေတြကို ငုံၿပီး ယုယုယယ စုပ္ထားေတာ့ အားရလြန္းလို႔လား မသိဘူး။ ““ ဘူ ”” ကနဲေလေတြပန္းထြက္လာပါတယ္။ ေစာက္ေခါင္းထဲ ကနဲနဲက်လာတဲ့ အရည္ေတြကို လက္နဲ႔တို႔ၿပီး ဖင္ေပါက္ဝကိုအသာထိုးတဲ့လိုက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ လက္ညႇိဳးကို သြင္းလိုက္ထုတ္လုပ္ေပးေနေတာ့ ခ်ိဳရီခမ်ာ အရသာအေတြ႕ႀကီးေတြ႕ၿပီးကြၽန္ေတာ့္ပါးစပ္ေပၚ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးကိုဖိကပ္ထားပါတယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာပဲ ခ်ိဳခ်ိဳတစ္ေယာက္ အသက္ႏႈတ္ခံရသလို ဝူးဝူးဝါးဝါးေအာ္ရင္း ေစာက္ဖုတ္ထဲက အရည္ေတြ စီးက်လာပါေတာ့တယ္။ ခ်ိဳရီလဲ လက္လႊတ္မခံပဲထြက္သမွ်ဟာေတြကိုကန္ထ႐ိုက္ယူသလို ေလာဘတႀကီးနဲ႔ ယက္ၿမိဳခ်လိုက္ပါေတာ့တယ္။ ခ်ိဳခ်ိဳကေတာ့ေကာင္းလြန္းတဲ့အရသာကိုပက္လက္ကေလးၿငိမ္ခံၿပီး မွိန္းေနေလရဲ႕။ ေရွးမေႏွာင္းမွာပဲ ခ်ိဳရီလဲ ကြၽဲမတစ္ေကာင္ေသးေပါက္သလိုေစာက္ေခါင္းထဲက အရည္ေတြ ပါးစပ္နဲ႔အျပည့္ ေဝါခနဲသြန္ခ်ရင္း အိပ္ယာေပၚ လဲက်သြားပါေတာ့တယ္။ ခဏနားၿပီး ခ်ိဳရီဟာကြၽန္ေတာ့္လီးကို လက္ျဖင့္ကိုင္ၿပီး ပါးစပ္မွာေတ့ရင္း စုပ္လိုက္ယက္လိုက္ လွ်ာနဲ႔ကလိလိုက္ ေခါင္းကို ေရွ႕တိုး ေနာက္ငင္နဲ႔ဂြင္းတိုက္ေပးေနတဲ့ ပုံစံမ်ိဳးစုံ ကလိေပးေနလိုက္ေတာ့ ဘသားေခ်ာလဲ ရဟႏ္ၱာမွ မဟုတ္တာ ေငါက္ခနဲ ထလာပါေရာ။ညီအစ္မႏွစ္ေယာက္ကို ေ႐ြးသလိုလိုနဲ႔ တယမ္းယမ္းရယ္။ သံေခ်ာင္းႀကီးလို တင္းမာေနတဲ့ လီးကို ပါးစပ္ထဲမွာႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ငုံရင္း ျမႇင္းၿပီး ညႇစ္ေနေလရဲ႕။ ““ အိုး မမရယ္ ေကာင္းလိုက္တာ အင္း ကြၽတ္ ကြၽတ္ ကြၽတ္ ကြၽတ္ ကြၽတ္ အိုး အားအား အား ယား ”” ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ ေဝဒနာကို ခင္ဗ်ားတို႔ေတြ႕ရင္ သနားသြားမယ္။ လူးလိမ့္ၿပီး အံႀကိတ္လိုက္၊လက္သီးဆုပ္လိုက္နဲ႔ အျပင္းအထန္ ေဝဒနာခံစားေနရတာကိုး။ သူမရဲ႕ ေခါင္းကို ဆံပင္အရင္းကကိုင္ၿပီး လီးနဲ႔အတင္းေဆာင့္ေနမိတယ္။

““ မမ မမ အိုး အား ၿပီးေတာ့မယ္ ၿပီးေတာ့မယ္ ၿပီးၿပီ ၿပီးၿပီ အား ””ေရစုပ္စက္နဲ႔ စုပ္တင္လိုက္သလို လီးထဲက တရွိန္ထိုး ထြက္လာတဲ့ သုတ္ရည္ေတြဟာ ခ်ိဳရီရဲ႕ အာေခါင္ထဲကို ဝုန္းဆိုပန္းထြက္ၿပီးမ်ိဳခ်စရာမလိုပဲ လည္ေခ်ာင္းကေနတဆင့္ ဝမ္းထဲထိ ေရာက္သြားပါတယ္။a(၁၅)မိနစ္ေလာက္ မွိန္းၿပီး သူ႔ညီမခ်ိဳခ်ိဳေျခေထာက္ ႏွစ္ေခ်ာင္းကို ဆြဲမလိုက္ၿပီး မတ္တပ္အေနအထားနဲ႔ ၿဖဲၿပီးကိုင္ထားပါတယ္ခ်ိဳခ်ိဳရဲ႕ ဖင္ဟာ ၾကမ္းနဲ႔လြတ္ၿပီး ေလထဲေျမာက္ေနတာေပါ့။ ခ်ိဳခ်ိဳရဲ႕ ေပါင္ၾကားထဲ အသာဝင္ၿပီးျပန္ၿပီးေတာင္မတ္စျပဳေနတဲ့ငပဲနဲ႔ ေစာက္ဖုတ္အကြဲေၾကာင္းေလးတစ္ေလွ်ာက္ လိုက္ပြတ္ေပးေနေတာ့ ခ်ိဳခ်ိဳဟာ တဟင္းဟင္းနဲ႔ အခ်က္ေပးလာပါတယ္။ခါးက်ဥ္းက်ဥ္းေလးကို စုံကိုင္ၿပီး ဟေနတဲ့ ေစာက္ေခါင္းဝ ဒစ္ေတ့လိုက္ပါတယ္။ အသက္ေအာင့္ၿပီး ေဆာင့္ခ်လိုက္ပါတယ္လီးဟာ တျဗစ္ျဗစ္နဲ႔ထစ္ထစ္ဝင္သြားၿပီး ဒုတ္ကနဲ အသံထြက္လာၿပီး ခ်ိဳခ်ိဳလဲ တအားအားနဲ႔ ၿငီးေနပါေတာ့တယ္။အခ်ိန္ဆြဲမေနေတာ့ဘူး။တရမ္းရမ္းျဖစ္ေနတဲ့ ခါးကိုလက္နဲ႔ၿငိမ္ေအာင္ စုံကိုင္ရင္း မညႇာတမ္းေဆာင့္လိုးေပးေနမိတယ္။ ခ်ိဳခ်ိဳလဲၾကည့္ရတာ အားရပုံပဲကိုင္ထားတဲ့ေျခက်င္းဝတ္ေတြကို ပိုၿပဲေအာင္ဆုပ္ကိုင္ၿပီးေပါင္ကိုထပ္ၿဖဲလိုက္သလို ပိုၿပီးလည္း ျမင့္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ဟာ စိတ္ရွိသလို ျမန္ျမန္တစ္မ်ိဳး ေႏွးေႏွး တစ္ဖုံ အားရပါးေဆာင့္ေနမိတယ္။ ေစာက္ေခါင္းထဲမွာ လီးကို အဆုံးထိထည့္ၿပီး ေလာ္ရီကားေတြ ေဂါက္ႀကီးနဲ႔ စက္ႏႈိးသလို ေမႊေပးလိုက္ေတာ့ငယ္သံပါေအာင္ ေအာ္ပါေလေရာ။ အခုနက ရခဲ့တဲ့ ဒဏ္ရာေတြလဲ ျပန္ေပါက္ၿပဲၿပီး ေသြးေတြက်လာျပန္ပါတယ္။ေစာက္ဖုတ္တျပင္လုံးနဲ႔ ကြၽန္ေတာ့္လီးတစ္ခုလုံး နီရဲၿပီး ေဆးဆိုးထားသလိုပါပဲလား။ ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ထင္ အခ်က္ (၁၀၀-၁၂၅)ေလာက္လဲ ေဆာင့္ၿပီးေရာ ခ်ိဳခ်ိဳေစာက္ေခါင္းက ေသြးေတြနဲ႔ ေရာေနတဲ့ အရည္ေတြတစိမ့္စိမ့္ ဆင္းလာပါေတာ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ္လဲ မခံႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ သားအိမ္နံရံကို ပစ္မွတ္ထားၿပီး သုတ္ရည္ေတြ မနားတမ္း ပန္းခ်လိုက္ပါေတာ့တယ္။ေမာေမာနဲ႔ ပက္လက္လွန္ အိပ္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ေပၚ ခ်ိဳရီဟာ အုပ္မိုးရင္း သူ႔ညီမေသြးေတြ အရည္ေတြ ကြၽန္ေတာ္ရဲ႕ သုတ္ရည္ေတြေပက်ံေနတဲ့ လီးကို ပါးစပ္ထဲ ငုံရင္း ေပက်ံသမွ်ကို စုပ္ယူေနပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ငပဲကလည္း ပြဲတိုင္းႏိုင္စစ္သူႀကီးတစ္ေယာက္လို ခေမာက္ႀကီး တကားကားနဲ႔ ေခါင္းျပန္ေထာင္လာေရာ။ ေတာင္တာမွ တကယ့္ သံမဏိေခ်ာင္းက်ေနတာပဲ။သိပ္အခ်ိန္မဆြဲေတာ့ဘူး။ ေလးဘက္ေထာက္ျပန္ၿပီးကုန္းေပးေနတဲ့ ခ်ိဳရီ ေစာက္ဖုတ္အိအိထဲလီးကို ေရွာခနဲ သြင္းခ်လိုက္တယ္။ ခ်ိဳရီကေတာ့ ႀကိဳက္တဲ့ပုံပဲ .. ပိုထိတဲ့နည္းကိုး။ တအင္းအင္းနဲ႔ ဝင္လာသမွ်အခ်က္တိုင္းကိုေတာင့္ခံေနတယ္။ ခ်ိဳင္းေအာက္ကေန လက္လွ်ိဳၿပီး ႏို႔သီးေတြကို ဆုပ္ေခ်ေပးေနရင္း လီးကို ဒုတ္တစ္ေခ်ာင္းလို သတ္မွတ္ၿပီး သားအိမ္ကြဲမတတ္ေဆာင့္ေပးေနမိတယ္။ ခ်ိဳရီခမ်ာ အရွ႕ကို စိုက္က်သြားၿပီး ေပါင္လဲ ကားသထက္ကားလာပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ဟာ ရမက္မီးေၾကာင့္မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ကို ညႇာတာရမွန္းမသိေတာ့ပါဘူး။ ညႇာလဲ ဒီမိန္းကေလးက ႀကိဳက္မွာ မဟုတ္ဘူးေလ။ ဒီေတာ့မနားတမ္း တအုန္းအုန္းျမည္ေအာင္ ေဆာင့္ေတာ့ ခိုင္လွပါတယ္ဆိုတဲ့ တဲေလးဟာ သိမ့္သိမ့္တုန္ေနတယ္။ ““ အား အား” ႏွစ္ေယာက္စလုံး ၿပိဳင္တူၿပီးလို႔ အသက္ထြက္သလိုေအာ္ရင္း ထပ္က်သြားပါေတာ့တယ္။ (ၿပီးပါၿပီ)

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *